Wolf-Hirschhorn Sendromu (4p-)Wolf-Hirschhorn sendromu bir bitişik gen sendromu olup, 4. kromozomun 4p16.3 bölgesindeki hemizigot delesyondan kaynaklanmaktadır. Bu hastalık; ciddi büyüme geriliği, mental bozukluk, mikrosefali, 'Greek helmet' yüz, yarık damak dudak, kolobom göz ve kardiak septal defektler ile karakterizedir. Wolf-Hirschhorn sendromu; klinik olarak karakteristik yüz görünümü, gelişme geriliği, fizikomotor reterdasyon ve inme tablosu gösterebilmekte ve “Wolf-Hirschhorn kritik bölgesinde” (WHCR) (kromozom 4p16) tespit edilen delesyonla da tanı doğrulanmaktadır. Hastaların %75’inde 4p16 bölgesinde de novo delesyon, %13’ünde aileden aktarılan 4p16 delesyonu ve %12’sinde sitogenetik anomali (örneğin, ring 4) belirlenmiştir.

Moleküler Tanı: Wolf-Hirschhorn sendromlu birçok bireyde delesyon dışında sitogenetik bir anormallik bulunmamasına rağmen, bazı bireylerde dengesiz translokasyon, intrakromozomal duplikasyon veya inversiyonlardan kaynaklanan anormallikler (ring 4 kromozomu, 4p-mozaizmi, derivatif 4. kromozom gibi) tespit edilebilmektedir. Konvensiyonel G-bantlama sitogenetik analizi (rutin ve yüksek çözünürlüklü) WHS’lerdeki delesyonların %60-70’ini belirleyebilirken; WHCR probu kullanılan FISH metoduyla WHS’lu hastalardaki delesyonların %95’inden fazlası tespit edilebilmektedir.
Translokasyonların çoğunlukla subtelomerik bölgelerde gerçekleşmesinden dolayı Subtelomerik FISH çalışması, derivatif 4. kromozomu belirlemekte kullanılabilecek en sensitif ve spesifik yöntemlerden biridir. Subtelomerik bölgeler için kullanılan FISH, ek segmentlerin kromozomal kökenini belirleyebilmektedir.


*de novo mutasyon: İlk kez gözlenen, ebeveynlerde bulunmayan mutasyon

Referanslar: www.geneclinics.org